Buitengewoon hebben de Oekraïners drie vreedzame revoluties gehad om hun race naar vrijheid te stuwen – de breuk met de Sovjetcontrole in 1991, de Oranje Revolutie van 2004 die pro-westers leiderschap inluidde, en de Waardigheidsrevolutie van 2014 die een door het Kremlin gesteunde president neerlegde. voor een pro-Europese toekomst. Dit luidde een nieuwe fase in van hervormingen gericht op het versterken van het parlement, het bevorderen van een onafhankelijke rechterlijke macht, het bevorderen van electorale integriteit, het decentraliseren van de besluitvorming en het aanpakken van corruptie.
Dankzij deze inspanningen heeft Oekraïne nu sterke overheidsinstellingen – zo sterk dat ze zijn blijven functioneren onder de aanval van Rusland in Europa’s grootste oorlog sinds de jaren ’40.
Het Oekraïense volk heeft een onafhankelijk democratisch alternatief gecreëerd voor de vazalstaat waar Poetin naar op zoek is – een alternatief dat het waard is om voor te vechten. Het is een resultaat dat met geld van de Amerikaanse belastingbetaler mogelijk is gemaakt door programma’s te ondersteunen om democratische instellingen van de grond af op te bouwen, vanaf de begindagen van de onafhankelijkheid tot vandaag. Met sterke tweeledige steun hebben non-profitorganisaties zoals het International Republican Institute en het National Democratic Institute samengewerkt met partners in Oekraïne om fundamentele elementen van democratie tot stand te brengen en te versterken, waaronder transparante verkiezingsprocessen, een dynamiek van een meerpartijenstelsel, decentralisatie van de macht en de rechtsstaat.
Nu we de 10e maand van de meedogenloze invasie van Rusland ingaan, met een nieuw Amerikaans congres dat aantreedt, hebben sommige gekozen functionarissen – Republikeinen en Democraten – zich afgevraagd of de hulp die Amerika biedt, van wapens tot steun voor wederopbouw tot hulp bij democratie, echt in het belang van ons land is. interesse.
De strategische argumenten om Oekraïne te steunen zijn sterk: de Oekraïners vechten tegen een grootmacht van de VS om de vrije wereld te verdedigen tegen het soort moedwillige agressie dat de door de VS geleide orde die de NAVO verdedigt, zou vernietigen.
De veerkracht van de democratische instellingen van Oekraïne tegenover de existentiële dreiging toont niet alleen de wijsheid van Amerikaanse investeringen aan, maar ook de betrouwbaarheid van het beheer van de Amerikaanse hulp door Oekraïne. Het is ook een weerwoord tegen autocratische tegenstanders als Rusland en China die de fictie verkondigen dat sommige landen of culturen gewoon niet geschikt zijn voor democratie.
Amerika mag de opmerkelijke strategische dividenden die de investeringen van Amerikaanse belastingbetalers in Oekraïne hebben opgeleverd, niet verkwisten. Onze langetermijnstrategie voor Oekraïne moet niet alleen militaire hulp en wederopbouwhulp bieden, maar ook krachtige steun voor de democratische ontwikkeling van Oekraïne, zodat het land deze oorlog niet alleen overleeft, maar nog sterker wordt als bolwerk van transatlantische veiligheid – de blauwe en geel schild tussen de vrije wereld en de roofzuchtige autocratie van Poetin.
Enquête blijkt dat de Oekraïners de strijd tegen corruptie en het herstel van de territoriale integriteit van Oekraïne als hun belangrijkste zorgen beschouwen. Voortdurende hervormingen op het gebied van corruptiebestrijding zijn cruciaal voor de toekomstige welvaart en politieke integriteit van Oekraïne.
Het steunen van het Oekraïense volk in hun vastberadenheid om corruptie uit te roeien moet een topprioriteit zijn voor toekomstige hulp. Bovendien is het aan de gang zijnde decentralisatieproces de sleutel tot het creëren van een responsieve overheid op alle niveaus. Wederopbouwgelden moeten naar burgemeesters, gouverneurs en het maatschappelijk middenveld gaan, niet alleen naar de centrale overheid. Het zal van cruciaal belang zijn om politieke partijen en wetgevers te blijven uitrusten met de vaardigheden die ze nodig hebben om een naoorlogse natie tijdens de wederopbouw te besturen.
In zijn historische toespraak tot het Britse parlement 40 jaar geleden merkte president Ronald Reagan op dat “democratie geen kwetsbare bloem is; het moet nog worden gekweekt. Zonder voortdurende steun komen de verworvenheden van Oekraïne – en bij uitbreiding die van Amerika – in gevaar.
De sociaal-economische gevolgen van de oorlog zullen de Oekraïense instellingen op de proef stellen, ook al zijn ze gedurende het hele conflict sterk gebleken. Om transparantie en verantwoordingsplicht bij de wederopbouw na de oorlog te waarborgen, moet Washington de regering helpen het gaspedaal in te drukken door middel van essentiële anticorruptiehervormingen en versterking van de rechtsstaat.
De slechtst mogelijke uitkomst voor Vladimir Poetin zou zijn dat Oekraïne niet alleen als overwinnaar uit de bus komt, maar zelfs nog vastberadener vastbesloten is om een democratische en pro-westerse toekomst na te streven. Als dat zou gebeuren, zou het rendement op Amerikaanse investeringen in de Oekraïense democratie niet te overzien zijn.